Biuletyn kulturalny

Warren Ellis jest człowiekiem, którego polscy komiksiarze znają głównie za sprawą dwóch serii – świetnego “Transmetropolitan” i zdecydowanie słabszego “The Authority” (moja recenzja). Pozytywne wieści na temat niego brzmią: po pierwsze, kolejny tom “The Authority”, który zostanie wydany w Polsce, będzie już miał innego scenarzystę, który podobno znacznie lepiej poradził sobie ze scenariuszami niż duet Ellis/Hitch; po drugie, na polskim rynku pojawi się druga seria superbohaterska, do której scenariusze pisał Warren. Będzie to “Planetary”, o którym słyszałem same pochlebne opinie. Pozostaje wyczekiwać, aż będziemy mogli przeczytania go w rodzimym języku.

Dodatkowym atutem tej serii jest fakt, że składa się jak na razie z zaledwie 26 zeszytów. Numer 27, który według zapowiedzi Ellisa ma zamknąć całą serię, nie został jeszcze wydany. Oznacza to, że polskie wydawnictwo Manzoku może zdoła dociągnąć do końca serii nie porzucając jej w połowie z powodu kłopotów finansowych albo niskiego zainteresowania serią.

Sam wiem na temat “Planetary” bardzo niewiele, ale bardzo zachęciły mnie do sięgnięcia po nie przykładowe plansze z polskiego wydania. Rysunek jest czysty i schludny, fabuła zdaje się być na pierwszy rzut oka dość oryginalna (wielkie szczątki dinozaurów czy innych potworów, tajemniczy bohaterowie). Mnie osobiście najbardziej spodobał się człowiek-zjawa, ale on chyba jest bad guyem.

Niemniej warto obserwować co się będzie z tą serią w Polsce działo. Więcej o serii tutaj i tutaj.

P.S. Niedawno zaliczyłem debiut w drukowanym dziennikarstwie, na łamach wydawanego w Holandii pisma dla tamtejszej Polonii, Po polsku. Współtworzę tam rubrykę kulturalną. Dostałem tą ofertę dzięki prowadzeniu jednego z poprzednich blogów, a więc morał jest jeden – warto prowadzić bloga, ktoś może Cię dostrzec. Krótki wyimek owej rubryki, który zredagowałem, zobaczyć możecie tutaj. Materiał się już troszkę zdezaktualizował, a ja mam nadzieję na dostanie kolejnym razem nieco więcej przestrzeni, ale jeszcze wszystko przede mną!

Tych, którzy twierdzą, że komiks pod tytułem “Żywe Trupy” nie może być nośnikiem głębszych niż krwista sieka treści, już spieszę wyprowadzić z błędu.

W całym tym ostatnim kinowym boomie na zombie pojawiły się różne filmy. Remake’i klasycznych zombie-horrorów George’a Romero (“Świt żywych trupów”, “Ziemia żywych trupów”), “28 dni/tygodni później”, wreszcie “Planet Terror” Roberta Rodrigueza. Ten ostatni to znakomity pastisz amerykańskich filmów exploitation, sprowadzających się do zdrowego wygrzewu, którego ofiarami padają bezbronni nieumarli. Jednak pozostałe filmy wyławiają ze sztampowej rzezi coś więcej: koncentrują się na relacjach ludzi, którzy usiłują przetrwać całą tą zombie-zarazę w jednym kawałku.

Wobec tak potwornej katastrofy, jak epidemia zombie, ludzie muszą się organizować i działać w grupach. A tam, gdzie mamy różne charaktery ściśnięte na ciasnej przestrzeni w samym środku okrutnego piekła, muszą wystąpić tarcia. Do głosu dochodzą uciszane dawniej przez cywilizację instynkty. Robi się wszystko, aby osiągnąć swoje własne cele. Nawet największy altruista może zrobić zwrot o 180 stopni. Ale oczywiście protagonista zawsze pozostanie tym dobrym, który nie zegnie swojego moralnego kręgosłupa poniżej pewnego poziomu.

Zaraza zombie wywleka z ludzi to, co najgorsze. Jednocześnie w odosobnieniu człowiek nie jest w stanie przetrwać. Skrajne emocje kiepsko współgrają z potrzebą współdziałania. O tym właśnie jest komiks pod tytułem “Żywe Trupy”, który ostatnio przeczytałem i mam zamiar przeczytać też kolejne jego tomy.

info

Wszędzie w internecie znaleźć można podsumowania minionego roku. Ja postanowiłem, zamiast patrzeć wstecz, spojrzeć do przodu: przygotowałem subiektywny wybór najciekawszych filmowych adaptacji komiksów, które najprawdopodobniej będziemy mogli obejrzeć na kinowym ekranie w ciągu roku-dwóch. Znajdują się wśród nich “The Spirit”, “Sin City 2″, “Strażnicy”, “Hellboy 2″ i “The Dark Knight”. Czytaj resztę wpisu »